Με αυτοκίνητα μερσεντές, φορ γουίλ ντράιβ.Γιάγκου Μικελλίδη
του Γιάγκου Μικελλίδη
Με αυτοκίνητα μερσεντές, φορ γουίλ ντράιβ και άλλα τρέχουμε όλοι με άσκοπη ταχύτητα σαν να βιαζόμαστε. Κάνουμε ατέρμονες γύρους. Όλοι έχουμε πνιγμένο ωράριο. Στην πραγματικότητα όμως οι πλείστοι ζούμε άσκοπα και πλήττουμε. Οι κούρσες κατασπαταλούνται για να πηγαίνουμε σε γυμναστήρια, σε άσκοπα ιδιαίτερα, σε αισθητικούς και σε άκαρπα, άσκοπα ραντεβού.
Οι γκόμενες παστές, του κομμωτηρίου, της αισθητικού, της νυχούς, ντυμένες στα 24 τους, περιφέρουν τους εαυτούς τους στα καφέ, στα κλαμπ προς άγραν ενδιαφέροντος γαμπρού, έξυπνου, ο οποίος ταυτόχρονα να τα φυσά. Κατασπαταλούν τη φωνή τους στο να εκστασιάζονται, να συζητούν και να ανταγωνίζονται το τίποτε. Ζουν σε κόσμους αλλοπαρμένους, φανταστικούς, πασπαλισμένους από χρυσόσκονη και επιχρυσωμένο ερωτισμό και αυνανίζονται για να κοιμηθούν. Οι άντρες παρακολουθούν τους αγώνες του μπάσκετ, φλερτάρουν μεταξύ τους και διερωτάσαι κατά πόσον θα το κάνουν ή το έχουν κάνει ήδη.
Οι κυβερνητικοί, συνέταιροι με κτηματομεσίτες, αναζητούν την καλή. Όλοι ψάχνουν για οικόπεδα, χωράφια για να τα μεταπράξουν και να πλουτίσουν. Μιλούν συνέχεια γι' αυτά λες και το μοναδικό ενδιαφέρον στη ζωή του ανθρώπου είναι να αβγατίσει τους παράδες του. Όταν μιλούν για τη δημιουργική ζωή τους στην πραγματικότητα σου απαριθμούν τα χωράφια που αγόρασαν σαν αυτά να είναι τα συγχωροχάρτια του παραδείσου.
Οι παράδες έχουν γίνει το μοναδικό κίνητρο στη ζωή μας σαν να μπορείς να εξαγοράσεις με αυτούς το θάνατο. Η κλεψιά έχει γίνει στυλ, τρόπος ζωής και κάτι παντελώς φυσιολογικό και απολύτως αποδεκτό. Η τιμιότητα θεωρείται ηλιθιότητα και αταβισμός. Η επίδειξη του χρήματος, μοναδικό τρόπαιο ζωής. Έχουμε κάνει σημαία μας τα οικόπεδα, τα χωράφια και τις οκέλλες. Μέσα σε αυτές, οι γυναίκες, απόφοιτες του μπόντι λάιν και τα κοπελλούθκια τους πιο υβριστικά, πιο τατσίζηδες από τους γονείς τους.
Οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι, η κατεχόμενη Κύπρος, οι πρόσφυγες, οι χαμένοι τόποι δεν υπάρχουν πια. Έχουν γίνει μια οπτασία κι όποιος μιλά γι' αυτά θεωρείται οπισθοδρομικός και γραφικός. Κανένας από τους στρουθοκαμήλους δεν βλέπει την τουρκική σημαία πάνω στον Πενταδάκτυλο. Κι όσοι τη δουν τη θεωρούν φυσικό γνώρισμα του τοπίου. Όλοι έχουμε αποδεχθεί τη διχοτόμηση. Ο στρατός έχει διαλυθεί και χρησιμοποιείται μόνο για να κερδοσκοπούν οι επιτήδειοι και να συντηρούνται οι αξιωματικοί.
Όλοι κοιμούνται με όλους ή κάνουν πως κοιμούνται με όλους. Οι κερατάδες κουτουλούν μες στους δρόμους και δεν παίρνουν μυρωδιά τους κραδασμούς. Όλοι ψευτογαμούν εκτός από τις καλλιτέχνιδες και τις Κινέζες που γαμούν μέχρι εξαντλήσεως.
Τα ναρκωτικά καθαρίζουν 2 - 3 εκατομμύρια λίρες την ημέρα. Δημιούργησαν και home delivery. Ο Κάττος και ο Σιμιλλούθκιας μπορούν να σου παραδώσουν κατ' οίκον ό,τι χρειάζεσαι. Τιμωρούνται μόνο οι φτωχοί και οι ηλίθιοι. Οι άλλοι μαστουρώνουν μέχρι θανάτου. Οι αστυνομικοί είναι συνέταιροι σε αυτά και έτσι βοηθούνται και οι φτωχοί αστυνομικοί.
Οι ιδιωτικές κλινικές περιθάλπουν τους πολίτες με αδρές αμοιβές. Οι φτωχοί, οι συνταξιούχοι, οι τίμιοι, οι μικρομεσαίοι πάνε στο νοσοκομείο, όπου εξευτελίζονται από γιατρούς και φαρμακοποιούς, μέσεντζερ και γραμματικούς για την ελεημοσύνη που ήλθαν να ζητήσουν. Διότι το να ζητάς αυτά που πλήρωσες στο κουβέρνο είτε σαν σύνταξη είτε σαν βοήθημα είτε σαν οποιαδήποτε εξυπηρέτηση, θεωρείται ζητιανιά. Η κυβέρνηση σήπεται κι οι κυβερνητικοί σιγά - σιγά μετατρέπονται σε τύραννους, οι οποίοι χορηγούν τάχα - τάχα δωρεάν εξυπηρέτηση έναντι εξευτελισμού. Το υδροκέφαλο σύστημα οδηγείται στην πλήρη άνοια. Στα μεγάλα σπίτια άναψαν τα τζάκια και γύρω κάθονται οι φάρες και κομπάζουν για το πόσα μάζεψε ο καθένας. Αυτοί που τα μάζεψαν κοιτάζουν τους άλλους αφ' υψηλού νιώθοντας ότι κατόρθωσαν αυτό που έπρεπε, το καθήκον τους. Το καθήκον πια δεν είναι να κάνεις αυτό που πρέπει, αυτό που είναι κοινωνικά δημιουργικό αλλά να γλιάζεις και να τα αρπάζεις και στα αρχίδια σου οι άλλοι.
Η ατομικότητα είναι η βάση της σκέψης και η αίσθηση του συνόλου ανύπαρκτη. Οι μεγαλόψυχοι, οι ευπατρίδες, οι πατριώτες, οι τίμιοι, οι πιστοί και γενικά άπαντες οι οπισθοδρομικοί θεωρούνται ντεμοντέ. Μοδάτοι είναι οι αδίστακτοι, οι κλέφτες, οι τυχοδιώκτες, οι πόρνοι και οι πάσης φύσεως διεφθαρμένοι.
Αυτός ο κόσμος οδηγείται από αρχηγούς, πολιτικούς και εκκλησιαστικούς εξίσου διαβλητούς και διεφθαρμένους, τους οποίους αποδέχεται και δοξάζει και υποστηρίζει με τους ψήφους του. Οι εκλογές αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζονται όλα, με γνώμονα το συμφέρον, το ατομικό, το προσωπικό, ποταπό συμφέρον. Θα ψηφίσουν αυτόν από τον οποίο θα έχουν τα μεγαλύτερα ωφελήματα ή ακόμα χειρότερα, αυτόν από τον οποίο ο συναγωνιστής τους θα έχει τα λιγότερα ωφελήματα.
Η πνευματική ζωή έχει εξαφανιστεί. Οποιαδήποτε σκέψη, οποιαδήποτε πράξη, οποιαδήποτε γραφή που δεν γίνεται για το συμφέρον και γίνεται με σκοπό την ανακάλυψη της αλήθειας θεωρείται ηλιθιότητα, ματαιοπονία και άχρηστη. Κανένας δεν προβληματίζεται. Κανένας δεν θέλει να μάθει, κανένας δεν θέλει να ξέρει τίποτε έξω από ό,τι πρέπει να ξέρουν οι ουρακοτάγκοι. Όλοι παρακολουθούν τηλεόραση, όπως όλοι τρώνε μακντόναλτς και άλλα έτοιμα φαγητά κι έχουν όλοι προσαρμόσει τις πνευματικές και γευστικές τους ανάγκες σε πριφάπ απλές διαδικασίες, έτοιμες και βιομηχανοποιημένες, όπως ταιριάζει σε Ευρωπαίους ουρακοτάγκους.
Οι λίγοι που έμειναν, οι ανεδαφικοί, αυτοί που διατηρούν μέσα τους ψήγματα αξιών, σκέψης, αναζήτησης, αυτοί τι κάνουν; Περιφέρονται σε παρέες μόνοι τους, γκετοποιημένοι και προσπαθούν να καταλάβουν αν το λάθος είναι δικό τους ή τους άλλους. Αν αυτοί είναι σωστοί ή λανθασμένοι. Αν θα πεθάνουν καταξιωμένοι ή γελοίοι και ανεδαφικοί, φθονώντας ή απορρίπτοντας τους κλέφτες.
του Γιάγκου Μικελλίδη
Κωδικός άρθρου: 765462
ΠΟΛΙΤΗΣ - 13/01/2008, Σελίδα: 9
